Mit o Heraklesie – Streszczenie

Mit o Heraklesie jest przykładem mitu heroicznego. Herakles był synem Zeusa i królowej Alkmeny. Był najbardziej lubianym i najsłynniejszym bohaterem Greków. Do dziś jest symbolem ogromnej nadludzkiej siły, męstwa i waleczności, dobroci i współczucia. Jego ojciec pragnąc, by syn był nieśmiertelny przystawił go do piersi śpiącej Hery, za co ona go znienawidziła i odtąd prześladowała.

Gdy Herakles miał 10 miesięcy, Hera nasłała na śpiącego chłopca jadowite węże, lecz on już wtedy wykazał się nadzwyczajną siłą, dusząc
je bez problemu. Gdy dorósł ożenił się z Megarą, córką króla Koryntu.

Ale Herakles to także żarłok, opój, obdarzony porywczością i szaleństwem. Podczas napadów gniewu popełnił kilka zbrodni, między innymi zabił swoją żonę i dzieci, za co musiał odpokutować, wykonując 12 niebezpiecznych prac, zgodnie z nakazem wyroczni delfickiej. Były to: oczyszczenie stajni Augiasza, pokonanie byka kreteńskiego, zabicie lwa nemejskiego, zabicie hydry lernejskiej, upolowanie dzika erymantejskiego, złowienie łani ceryntyjskiej, wytępienie ptaków z błot symfalejskich, uprowadzenie klaczy Diomedesa, zdobycie cudownego pasa królowej Amazonek Hippolity, uprowadzenie wołów Geriona, kradzież złotego jabłka z ogrodu Hesperydy i uprowadzenie psa Cerbera z Hadesu.

Herakles wykonał wszystkie polecenia, co było dowodem jego nadprzyrodzonych umiejętności i niespotykanej siły. Przez heroiczną wytrwałość i pracę czczony był w całej Grecji jako wybawca ludzkości od cierpień. Uważano go za wzór człowieka, który zasłużył sobie na nieśmiertelność za swoje czyny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *