Polski, Matematyk, Angielski, Niemiecki

Adam Mickiewicz – Dziady cz. III – Konrad jako bohater romantyczny

Konrad, bohater III cz. Dziadów Adama Mickiewicza jest więźniem zamkniętym w celi klasztoru bazylianów. Tam, 1 listopada 1823 r., przeistacza się z romantycznego, nieszczęśliwego kochanka – Gustawa z IV cz. Dziadów w Konrada, bojownika o wolność swego narodu. Słowa wypisane na ścianie w więzieniu Gustaw umarł, narodził się Konrad mają znaczenie symboliczne. To przeobrażenie było charakterystyczne w ogóle dla bohatera romantycznego, dla którego wielka romantyczna miłość ustąpiła miejsca idei walki o wyzwolenie kraju.

Konrad jest poetą – patriotą niezwykle cierpiącym, który nie może pogodzić się z niewolą ojczyzny. Współwięźniom jawi się on jako człowiek szalony, ale jednocześnie wielki indywidualista, wyposażony w ogromną siłę i władzę Dziś mój zenit, moc moja dzisiaj się przesili, dziś poznam czym najwyższy, czylim tylko dumny - powie.


Dla realizacji swej idei uszczęśliwienia ludzkości, bohater gotowy jest stanąć do rywalizacji z Bogiem, a sprzymierzyć się z szatanem. Posiada wyraźnie podwójną naturę. Z jednej strony występuje jako gorący orędownik Maryi, z drugiej zaś śpiewa szatańską pieśń.

W Wielkiej Improwizacji wygłasza swój monolog, będący wynikiem przypływu mocy twórczych. Konrad jest jednostką wybitną, świadomą swojej siły, a jednocześnie narażoną na pokusy zła. Pragnie poznać ostateczne dzieje ludzkości. Przekonany o swej potędze, jest skłonny zastąpić Boga w roli opiekuna ludzkich dusz Dajcie mi rząd dusz - prosi Stwórcę. Chciałby przejąć od Niego władzę, by móc panować nad światem i zadośćuczynić ludzkiej niedoli. W rzeczywistości kieruje nim zarozumiałość i pycha.

Egoistyczne pobudki tej postawy wkrótce doprowadzą Konrada do klęski. Bluźnierstwa wypowiedziane przeciw Bogu powodują, że popada on w moc szatana, który próbuje przejąć nad nim władzę. Z pomocą bohaterowi przychodzi ksiądz Piotr, Bóg wysłucha modlitwy pokornego mnicha.

Konrad jest bohaterem tragicznym, jego idee nie zostały spełnione. Działał w osamotnieniu, świadomie wywyższał się ponad ludzi, o których szczęście i wolność chciał walczyć. Jest typowym bohaterem romantycznym, jak Prometeusz skłócony z Bogiem, człowiekiem o wybitnej indywidualności, pełnym tragizmu, którego źródłem jest nieszczęście jego narodu.

Brak komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Najnowsze komentarze